|
|
|
|
|
|
Plaats: Blogs Weblog |
 |
| Geplaatst door: etas |
20-2-2008 10:43 |
Vrijdag 15 februari was er een reünie van mijn lagere school. Dit werd georganiseerd voor alle oud leerlingen ter ere van het 75 jarig bestaan van de school. Mijn vader en zijn broers en zussen waren ook al op deze school gegaan, mijn moeder heeft er les gegeven en de generatie na hen (mijn generatie dus) is ook weer op deze school terecht gekomen. En natuurlijk ook onze kinderen en die van de neven en nichten die in het dorp gebleven/ weer teruggekeerd zijn zitten weer op dezelfde school. Tja, mijn familie zit behoorlijk geworteld in dit dorp. Dat geldt niet alleen voor míjn familie, er zijn er zo tientallen op te noemen. In de loop der jaren is het dorp gegroeid en voelen de meeste nieuwkomers zich ook “Lopiker”. We hebben allemaal een gevoel bij ons dorp. We zijn een beetje trots. Trots op ons enorme buitengebied, trots op onze eigen kroeg en discotheek. Trots ook op onze groeiende kerk en trots op 10 F teams van de voetbalvereniging. Trots op een enorme hoeveelheid jonge ondernemers. Handige mensen die er keihard voor willen werken. Misschien niet allemaal zo lang geleerd, maar dan ook niet te beroerd om de handen uit de mouwen te steken! En zo bespraken we dat met zijn allen afgelopen vrijdag. Heel tevreden en trots. Op een gegeven moment kwam daar een jongen op ons af, die ik niet direct kon plaatsen. Het bleek de jongen uit mijn klas te zijn die op de lagere school ontzettend gepest werd. De meest gekke dingen zijn met hem uitgehaald! En daar deden we allemaal aan mee. Hij vertelde dat hij na de lagere school een tijd in behandeling is geweest om die nare tijd te verwerken. Het heeft hem zeker anderhalf jaar gekost om zich staande te houden, te kunnen functioneren op het vervolg onderwijs. Geen van ons wist hoe te reageren. Daar hadden we geen woorden voor klaar. Dit was niet iets om trots op te zijn! Gelukkig sleepte deze jongen ons uit de situatie. Hij heeft dat deel kunnen afsluiten, zo vertelde hij, en kijkt ook met leuke herinneringen terug naar de lagere school tijd. Weer terug met beide benen op de grond hebben we een hele gezellige avond gehad. Vol grote en sterke verhalen. En vol trots. Toen ik maandag mijn jongens de school inbracht, viel mijn oog op een poster “wegwijs bij pesten en geweld” www.pestweb.nl. Of dat er al eerder hing weet ik niet, maar nu viel het me op.
 |
|
| Permalink |
Trackback |
|
|
|
|
|
|
|